LACP Nedir?

LACP, uyumlu fiziksel bağlantıları tek mantıksal bağlantıda birleştirir

LACP çalışan her uç, kendi sistem ve port bilgisini protokol veri birimleriyle karşı tarafa bildirir. Standart terminolojide yerel uç actor, karşı uç partner olarak görülür. Uyumlu portlar aynı aggregation key ve operasyonel özelliklerle seçilir; aktif üyeler trafiği taşırken uygun olmayan veya beklemedeki portlar gruba dahil edilmez. LACP, yanlış kablo veya karşı uç uyuşmazlığını statik kanal yapılandırmasına göre daha görünür hale getirebilir. Buna rağmen her iki tarafta aynı mantıksal grup, hız, duplex, MTU ve anahtarlama özellikleri yapılandırılmalıdır. Protokol temel uyumsuzlukları otomatik olarak düzeltmez.

Active moddaki port LACP mesajlarını başlatır; passive moddaki port alınan mesaja yanıt verir. En az bir uç active olmalıdır; iki uç da passive ise grup görüşmesi başlamaz. Üretici arayüzündeki channel-group, bond, teaming, trunk veya port-channel terimleri aynı anlama gelmeyebilir. Bazı üreticiler “trunk” kelimesini VLAN etiketli bağlantı, bazıları link aggregation için kullanır. Tasarım belgesinde ürün terimi yerine fiziksel portlar, LACP modu, mantıksal arayüz adı, VLAN rolü ve beklenen aktif üye sayısı açıkça yazılmalıdır. Böylece farklı ekipler aynı yapılandırmayı farklı yorumlamaz.

Actor ve partner

LACP görüşmesindeki yerel ve karşı uç sistem ile port bilgilerini ifade eder.

Active

Düzenli LACP mesajı göndererek görüşmeyi başlatır; en az bir uç active olmalıdır.

Passive

Karşıdan LACP mesajı geldiğinde yanıt verir; iki passive uç kendi başına grup kuramaz.

LAG

Uyumlu fiziksel üyelerin ağ tarafından tek mantıksal bağlantı gibi görüldüğü gruptur.

Minimum link

Grubun hizmette kalması için gereken en az aktif üye sayısını tanımlar.

Toplam kapasite akışlar arasında dağılır; tek akış çoğunlukla tek üyeyi kullanır

LAG üzerindeki trafik genellikle kaynak ve hedef MAC adresi, IP adresi, taşıma katmanı portu veya bunların birleşiminden üretilen hash ile üye bağlantılara dağıtılır. Aynı akışın paketleri sıra bozulmaması için çoğunlukla aynı fiziksel üyeden geçer. Bu nedenle dört adet 10 Gbit/s link, çok sayıda bağımsız akış için yaklaşık 40 Gbit/s toplam taşıma alanı sunabilir; ancak tek bir TCP oturumu çoğu durumda 10 Gbit/s sınırında kalır. Gerçek dağılım, trafik çeşitliliğine ve iki uçta kullanılan algoritmaya bağlıdır. Yalnız tek yedekleme sunucusu veya tek IP çifti yoğun trafik üretiyorsa üyelerden biri dolarken diğerleri az kullanılabilir.

Hash algoritması seçilirken kullanıcı, sunucu, sanallaştırma ve depolama trafiğinin gerçek yapısı incelenir. Katman 2 tabanlı hash yönlendirici arkasındaki çok sayıda istemciyi aynı MAC çifti olarak görebilir. Katman 3 veya 4 alanlarının kullanılması daha iyi dağılım sağlayabilir; ancak şifreli tünel veya NAT tüm trafiği az sayıda adres çifti altında toplayabilir. Üye bazında trafik ve hata sayacı izlenir. Eşit dağılım beklemek her zaman doğru değildir; amaç tüm üyelerin aynı yüzdede çalışması değil, kritik akışların kapasite sınırına takılmaması ve arıza sonrası kalan kapasitenin hizmeti taşıyabilmesidir.

• Kapasite hesabını tek hız testiyle değil farklı istemci, sunucu ve oturumlardan eş zamanlı akışlarla doğrulayın.
• Hash alanlarını gerçek ağ topolojisi, yönlendirici, NAT, tünel ve sanallaştırma davranışına göre seçin.
• Her üyenin trafik, hata, discard ve bağlantı değişimlerini mantıksal grubun toplam değerleriyle birlikte izleyin.
• Arıza sonrası kalan üye kapasitesinin yoğun saat trafiğini taşıyıp taşımadığını önceden hesaplayın.
• Tek akış performans beklentisini üye link hızıyla; toplam çoklu akış hedefini grup kapasitesiyle tanımlayın.
• Dengesiz dağılımı otomatik hata kabul etmeden önce akış çeşitliliğini ve seçilen hash algoritmasını inceleyin.

Mantıksal grubun port özellikleri ve fiziksel arıza alanları birlikte tasarlanır

LACP üyesi portların hız, duplex, MTU, VLAN üyeliği, native VLAN davranışı, spanning tree rolü ve güvenlik ayarları uyumlu olmalıdır. VLAN yapılandırması tek tek fiziksel üyeler yerine üreticinin önerdiği biçimde mantıksal port-channel arayüzünde yönetilir. Aksi halde üyeler suspended duruma geçebilir veya yalnız bazı VLAN’larda tek yönlü trafik oluşabilir. Spanning Tree, başarılı bir LAG’i tek mantıksal bağlantı olarak görür; ancak yanlış yapılandırılmış bağımsız paralel linkler döngü riski oluşturabilir. Değişiklik sırasında bir ucu önce kurmak, geçici ağ döngüsü veya kesinti riskini kontrol edecek çalışma planı gerektirir.

İki kablo aynı patch panel, kablo tavaları, optik güzergâh, line card, güç kaynağı ve switch’e bağlıysa link yedekliliği sınırlıdır. Gerçek dayanıklılık için üyeler mümkün olduğunca farklı fiziksel port grupları ve kablo yollarına dağıtılır. LACP tek cihazın tamamen arızalanmasına karşı koruma sağlamaz. İki ayrı switch üzerinde tek mantıksal grup kurmak için cihazların stack, virtual chassis, MLAG veya üreticiye özgü çoklu şasi yeteneği gerekir. Bu mimarilerin split-brain, peer-link, keepalive ve yazılım uyumluluğu ayrıca değerlendirilir. Standart LACP, iki bağımsız switch’i kendiliğinden tek sistem haline getirmez.

Port uyumu

Hız, duplex, MTU, anahtarlama modu ve diğer operasyonel özellikler her iki uçta eşleşir.

VLAN uyumu

Allowed ve native VLAN değerleri mantıksal grup üzerinde tutarlı biçimde yönetilir.

Fiziksel yol

Kablolar mümkün olduğunca farklı port grubu, patch alanı ve güzergâha dağıtılır.

Cihaz yedekliliği

Stack, MLAG veya eşdeğer çoklu şasi teknolojisi gerektirir; LACP tek başına yeterli değildir.

STP ilişkisi

Başarılı grup tek mantıksal link olarak görülür; bağımsız kalan paralel portlar döngüye karşı kontrol edilir.

Arıza, geri dönüş ve kapasite testleri üretim trafiğine göre yapılır

Kabul öncesinde her uçtaki sistem kimliği, port numarası, active/passive durumu, toplama anahtarı, aktif ve bekleyen üyeler ile hata sayacı kaydedilir. Çoklu akış testi, farklı kaynak ve hedef çiftleriyle beklenen toplam kapasiteyi ölçer. Ardından üyeler tek tek fiziksel olarak çıkarılır; LACP’nin üyeyi gruptan ayırma süresi, paket kaybı, uygulama oturumu ve kalan linklerin kullanımı gözlenir. Minimum link koşulu tanımlıysa grup, aktif üye sayısı sınırın altına düştüğünde kontrollü biçimde hizmet dışı kalmalıdır. Yetersiz kapasiteyle sessizce çalışmaya devam etmek bazı kritik uygulamalarda daha büyük sorun yaratabilir.

Kablo geri takıldığında portun doğru gruba katıldığı, VLAN trafiğini taşıdığı ve hash dağılımına döndüğü doğrulanır. Hız veya VLAN uyuşmazlığı oluşturulan üretim dışı senaryoda portun gruba alınmaması ve alarm üretmesi beklenir. Sunucu bonding veya NIC teaming tarafında sürücü, hypervisor sanal switch ve switch yapılandırması birlikte test edilir. Uygulama oturumunun bağlantı arızasına dayanıklılığı yalnız LACP’ye bağlı değildir; TCP zaman aşımı, storage multipath veya uygulama kümesi ayrı katmanlardır. Teslim dokümanında fiziksel uçlar, mantıksal grup, VLAN listesi, hash yöntemi, min-links, izleme ve geri dönüş adımları yer alır.

• Her iki uçta aktif, bekleyen, uyumsuz ve bağımsız kalan üyeleri aynı anda kontrol edin.
• Farklı kaynak-hedef çiftleriyle çoklu akış testi yapın; tek oturum sonucunu toplam kapasite olarak yorumlamayın.
• Üyeleri tek tek çıkararak paket kaybını, yeniden dağılımı, uygulama etkisini ve kalan kapasiteyi ölçün.
• Min-links sınırı altındaki davranışı ve grubun kontrollü kapanıp alarm üretmesini doğrulayın.
• Kablo geri dönüşünde portun doğru VLAN ve hash davranışıyla gruba yeniden katıldığını test edin.
• Port, kablo yolu, switch veya line card ortak arıza alanlarını topoloji belgesinde görünür hale getirin.